بخش ۸ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش هشتم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
سجدهٔ میکرد ابلیس لعین
گفت عیسی در چه کاری این چنین
گفت من بیش از همه عمری دراز
سجده عادت کرده ام زانگاه باز
عادتم گشتست این زان میکنم
گرهمه سجده ست تاوان میکنم
عیسی مریم بدو گفت ای سقط
می ندانی هیچ و ره کردی غلط
تو یقین میدان که اندر راه او
نیست عادت لایق درگاه او
هرچه از عادت رود در روزگار
نیست آن را با حقیقت هیچ کار
وقف ابلیس است دنیا سر بسر
تو ازو میباز دزدی در بدر
هر که از ابلیس دزدد مال او
خود توان دانست فردا حال او
گر رود ابلیس از بازارها
کی رود بازارها را کارها
زانکه دنیا سر بسر بازار اوست
بیشتر بیع و شری از کار اوست
اوست مه بازار هر بازار و بس
کار دنیا نیست بی او یک نفس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، ابلیس به سجده کردن عیسی اشاره می‌کند و می‌گوید که از روی عادت این کار را می‌کند، اما عیسی به او تذکر می‌دهد که این عادت‌ها و رفتارهای او در درگاه خدا مناسب نیست. عیسی تأکید می‌کند که هر چیزی که از عادت و روتین خارج شود، هیچ ارزشی ندارد. او همچنین به ابلیس می‌گوید که دنیا تحت سلطه اوست و هر کسی که از ابلیس چیزی بدزدد، نه‌تنها خود را در خطر قرار می‌دهد بلکه باید عواقب آن را بپذیرد. در نهایت، عیسی بر این نکته تأکید می‌کند که دنیا به صورت کلی زیر نظر ابلیس است و بدون او هیچ‌چیز انجام نمی‌شود.