بخش ۳۶ - در بیان چار چیز که از خطاهاست عطار
عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
چارچیز است از خطاها ای پسر
گوش دارش با تو گویم سر بسر
اول از زن داشتن چشم وفا
سادهدل را بس خطا باشد خطا
ایمنی از بد خطای دیگرست
صحبت صبیان ازینها بدترست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به چهار نوع خطا اشاره دارد. نویسنده به پسرش میگوید که اولاً از زنان انتظار وفا نباشد، چرا که این میتواند خطای بزرگتری باشد. سپس به خطای دیگر اشاره میکند که عدم ایمنی از بدیهاست و در نهایت، صحبت کردن با نوجوانان را بدتر از دیگر خطاها میداند. به طور کلی، این شعر هشدارهایی درباره روابط و رفتارهای انسانی است.