بخش ۷۰ - در بیان صبر عطار
عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
تا شوی در روزگار از صابران
رو مکن از دیدن سختی گران
روی خود گر ترش سازی از بلا
خویش را از صابران مشمار هلا
در بلا وقتی که صابر نیستی
نزد اهل صدق شاکر نیستی
بی شکایت صبر تو باشد جمیل
با کسی کم کن شکایت ای خلیل
گر نباشد فخر از درویشی‌ات
کی به اهل فقر باشد خویشی‌ات؟
گر همه جنبش به فرمان باشدت
حرمت از خدمت فراوان باشدت
بنده از خدمت به عقبی می‌رسد
لیکن از حرمت به مولی می‌رسد
حرمتت در خدمت آرام دل است
هرکه خدمت کرد مرد مقبل است
گر نگردی ای پسر گرد خلاف
آنگهی زیبد ترا در صبر لاف
گر همی داری فرح را انتظار
در بلا نبود بصیرت هیچ کار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به اهمیت صبر و شکرگزاری در مواجهه با سختی‌ها و بلاها می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که نباید از مشکلات و دشواری‌ها، روی خود را ترش کرد و باید به صبر اهمیت داد. آن‌گاه که در بلا صبور نیستیم، نمی‌توانیم شکرگزار باشیم. صبر بدون شکایت از دیگران زیباست و افرادی که در فقر و درویشی به سر می‌برند، باید به آن افتخار کنند. همچنین، خدمت به دیگران باعث احترام و نزدیکی به خداوند می‌شود. در نهایت، اگر نتوانیم در سختی‌ها صبور باشیم، نمی‌توانیم به خوشحالی و فرح دست یابیم.