شمارهٔ ۱۰۰ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازد و حاکی از اندوه و حسرت عاشق است. شاعر می‌گوید که ماه به زیبایی معشوق نمی‌نگرد و بدبختی‌ها و فتنه‌های چشمان او را نادیده می‌گیرد. همچنین به زیبایی خطی که بر چهره معشوق کشیده شده اشاره می‌کند و می‌گوید که دلشدگان از او پیروی می‌کنند و به زیبایی او نگاه می‌کنند. در نهایت، شاعر به نفع و بی‌گناهی یک شخص اشاره کرده و از نادیده گرفتن ظلم و خیانت‌ها می‌گوید.