شمارهٔ ۹۹ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و از نگاهی که از چشمان معشوق به دلش می‌رسد، احساس شادی و آرامش می‌کند. او به قدرت و تاثیر نگاه معشوق اشاره دارد و می‌گوید که حتی اگر صدای جرس هم نباشد، عشق او راهی را برایش باز می‌کند. شاعر در شب عید، منتظر دیدن معشوق است و به زیبایی او مانند ماه و ستاره‌ها اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که عشقش به معشوق باعث می‌شود تا به مقام شاهان برسد، حتی اگر خود گدا باشد. شاعر از درد و رنج عشق و دوری از معشوق می‌نالد و از بی‌رحمی و سختی‌های زندگی گله‌مند است. او دعا می‌کند تا عشق و لذت از لبان معشوقش برآید.