شمارهٔ ۱۰۴ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و دل‌تنگی شاعر می‌پردازد. شاعر احساس می‌کند که هر دل و هر عشق شرایط و ویژگی‌های خاص خود را دارد و برای عشق خود تنها یک دل کافی نیست. او به حسرت شب وصال و روز هجر اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها رشک به وصل محبوبش بر او عارض شده است. شاعر به لیلی و مجنون اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که مجنون هرگز از پی معشوق خود فاصله نمی‌گیرد، حتی اگر او به جایی دیگر برود. او از مشکلات و غم‌های خود می‌گوید و اعتراف می‌کند که اگر دلش به درد آمده، این درد تنها از بی‌وجودی و دوری محبوب است. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که عشقش او را به شدت متاثر کرده و در غیاب محبوب، دیدن از دور را بر می‌گزیند، چرا که نزدیک شدن به محبوب ممکن است مشکلات بیشتری به همراه داشته باشد.