شمارهٔ ۱۳۰ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
شبی کت، غیر هم بزم است، اگر بیرون در باشم
از آن بهتر که پیشت باشم و با چشم تر باشم
به پیغامی، مرا هر شب نشانی بر سر راهی
که از راه دگر هر جا روی من بیخبر باشم
بشهر آوازه ی لطف تو، با هر ناکس افتاده
زهر کس این سخن تا نشنوم، ای کاش کر باشم
رقیب از من جدا سازد تو را آخر بهم چشمی
که من هم چشم بر راه تو هر شب تا سحر باشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حس تنهایی و longing شاعر اشاره دارد. او در آغاز می‌گوید که اگر دور از محبوبش باشد، حالتی بهتر از این ندارد که نزدیکش باشد اما با چشمانی اشکبار. شاعر از محبوبش می‌خواهد که به او پیامی بفرستد، زیرا در غیر این صورت از او بیخبر خواهد ماند. او همچنین از آوازه محبوبش صحبت می‌کند و آرزو دارد که ای کاش از حرف‌های دیگران بیخبر باشد. در پایان، او به وجود رقیب اشاره می‌کند که ممکن است او را از محبوبش جدا کند، اما او همچنان در انتظار محبوبش می‌ماند.