شمارهٔ ۴۲ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان دوستی و وفاداری در روابط انسانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید وقتی که مرغی از سقف خانه‌ام پرواز می‌کند، پیغام تو را به من می‌آورد. او تأکید می‌کند که خونش حلال است و اگر با دیگران باشد، حرام است. شاعر به ستمگران هشدار می‌دهد که در روز قیامت بر زخم‌های ناتمام او خواهند خندید. همچنین به بازی‌های فریبنده در دوستی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند او را از راه وفاداری‌اش منحرف کند. در پایان، او از دوستش می‌خواهد که خون دشمنش را نریزد، چرا که دوستان نیز ممکن است درد و رنجی به بار بیاورند. شاعر در نهایت از نیکی و بدی یاد می‌کند و می‌پرسد که در نهایت چه چیزی از این دو بهتر خواهد بود.