شمارهٔ ۹۱ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موضوع عشق و حسادت اشاره می‌کند. او از شخصی می‌پرسد که اگر کسی نتواند با حسرت به معشوقش نگاه کند، در شب چه خواهد کرد؟ شاعر به مرگ و قیامت اشاره می‌کند و می‌گوید که در آن شرایط، تنها نشانه‌ای که از او خواهد ماند، خونش است. او همچنین به غم و رنجی که از عشق خود دیده، اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که ای کاش دشمان آنچه او کشیده را تجربه کنند. شاعر از دیدارش با معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که تنها گاهی می‌تواند او را ببیند. در نهایت، او به زیبایی و حسادت اشاره می‌کند و می‌گوید که در گلستان عشقش، دیگر بلبل‌ها را نمی‌خواهد، بلکه فقط خود معشوق را می‌بیند.