شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و زیبایی طبیعت سخن می‌گوید. او با دعا کردن در باغ به زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که تا زمانی که گل و سرو در باغ وجود دارند، انتظار دارد که بلبل و تذرو کنار هم باشند. به عبارتی، او می‌خواهد ارتباط و پیوند بین زیبایی‌ها و عشق را حفظ کند.