نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ ازرقی هروی

ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بیهوده بر آزار من، ای سرو بلند

تیغت شُستی به خون و خوردی سوگند

گر من به هلاک خویش گشتم خرسند

باری تو ز خویشتن چنین بد مپسند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او آسیب نرساند. او به او می‌گوید که اگرچه ممکن است در اثر عشق به خود آسیب بزند، ولی این موضوع نباید برای محبوب خوشایند باشد و باید از آزار او پرهیز کند. شاعر در واقع به احساسات خود اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که او را بیشتر آزار ندهد.