نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷ ازرقی هروی

ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر گه که بخندد آن نگار دلبند

از نقطۀ یاقوت فرو ریزد قند

خورشید ز رشک گوید، ای سرو بلند

چون خندیدی باز دگر بار بخند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند که با هر بار خندیدن، مانند قندی شیرین از او می‌ریزد. همچنین، خورشید به زیبایی او غبطه می‌خورد و از او می‌خواهد که دوباره بخندد. این ابیات نشان‌دهنده تأثیر خنده محبوب بر دیگران و زیبایی‌های اوست.