شمارهٔ ۶۶ ازرقی هروی
ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان ز خم سر زلف تو گرداند ریش
دل زان دو لب لعل تو می‌باید غیش
تا طیره نکردی ای نگار، از لب خویش
یاقوت که مِه بود بها دارد بیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعری از زیبایی و تلالو زلف یار صحبت می‌کند که جانش را به درد آورده است. او می‌گوید که دلش به خاطر لب‌های لعل و زیبای محبوبش شاداب و خوشحال است. همچنین، اشاره می‌کند که تا زمانی که یار لب‌هایش را تاریک نکرده، زیبایی او مانند یاقوت ارزشمند و با بهاست.