شمارهٔ ۶۸ ازرقی هروی
ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا ز ابر فراق تو ببارید تگرگ
بر شاخ امید ما نه بر ماند و نه برگ
دیدم نه به اختیار خود هجر ترا
مَردُم نه به اختیار خود بیند مرگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به احساس عمیق غم و فراق از محبوب اشاره دارد. شاعر از بارش تگرگ به عنوان نمادی از درد و اندوه یاد می‌کند که بر روی شاخ امید او می‌بارد و همه چیز را نابود می‌کند. او همچنین بیان می‌کند که هجران محبوب را نه به اختیار خود تجربه کرده و نه می‌تواند با آن کنار بیاید، گویی در چنین حالتی مرگ نیز به سراغ او می‌آید.