رباعی شمارهٔ ۱۳ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نمی‌توان به راحتی فهمید که چرا ظواهر و معناها در هم آمیخته‌اند. او می‌گوید که وقتی اسرار برای هر کسی نمایان شود، در واقع باید پی ببرد که آن شکل ظاهری به هم ریخته است. به عبارت دیگر، وقتی عمق معنی روشن می‌شود، نمای ظاهری آن دگرگون یا شکسته است.