رباعی شمارهٔ ۱۴۸ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جستجوی دل و منزل حقیقی است. شاعر از "افضل" می‌خواهد تا عمری را که صرف این مسیر کرده، به یادآورد و از او می‌پرسد که نتیجه این سفر چه بوده است. همچنین از او به خاطر خلوت و افرادی که در آن به زندگی مشغول هستند، عذرخواهی می‌کند و به نوعی به درک و آگاهی عمیق‌تری اشاره دارد.