رباعی شمارهٔ ۱۵۰ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر به ستایش و تمجید از وجودی بزرگ و باارزش پرداخته است. او با تعابیر زیبا و بلند، به فضیلت و شرافت این موجود الهی اشاره می‌کند که بر بالای افلاک قرار دارد و همه چیز از وجود او نشأت می‌گیرد. همچنین، از عشق و ارادت خود به او سخن می‌گوید و به نوعی به تکریم و تقدیس شخصیت محبوب خود می‌پردازد.