رباعی شمارهٔ ۱۷۰ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به خودآگاهی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر به خود و وضعیت خود دقت کنی، متوجه خواهی شد که بدنت تنها پوست و ظاهری شبیه لباس دارد. از خوردن نان و آب هم به جز زهر و خون چیزی نمی‌چشید. در واقع، او به نوعی از ناپاکی و زودگذر بودن لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند.