رباعی شمارهٔ ۱۸۹ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این موضوع اشاره دارد که انسان تا زمانی که دل و درونش را باز نکند، نمی‌تواند به درستی ببیند و درک کند. همچنین، از شخصی دعوت می‌کند که امروز از لذت و زیبایی‌های زندگی بهره‌مند شود و از غم و ناامیدی در آینده خلاص شود، زیرا زندگی در همین لحظه است.