رباعی شمارهٔ ۹۰ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالت‌های انسانی و گذر از زندگی می‌پردازد. شاعر به یادآوری می‌آورد که در دنیا ممکن است از دیگران آزرده شویم و این آزردگی را به بی‌خطر بودن آن‌ها نسبت می‌دهد. از طرفی، بر این نکته تأکید می‌کند که باید با هشیاری از زندگی عبور کنیم، چرا که آرامش در نهایت به مرگ می‌انجامد. به عبارتی دیگر، گذر از زندگی با ملاحظات و آگاهی نسبت به واقعیت‌های آن همراه است.