رباعی شمارهٔ ۹۶ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان ارتباط عمیق انسان با جهان و آفرینش می‌پردازد. از آغاز هستی، انسان در کنار جهان وجود داشته و با آن در تعامل است. انسان از وجود جهان و هر آنچه در آن است آگاه می‌شود و در نهایت همه چیز به سوی او بازمی‌گردد. به عبارتی، این ارتباط دوسویه و پیوسته میان انسان و جهان را توصیف می‌کند.