شمارهٔ ۳ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از شلوغی و دغدغه‌های زندگی خسته و دلزده شده است و به زندگی ساده و بی‌دغدغه گذشته خود longing می‌وزد. او آرزوی بازگشت به دوران خوشی دارد که با لباس ساده و خرقه‌پوشی روزها را سپری می‌کرد. شاعر به یاد ایام خوش شام، مصر و حجاز می‌افتد و تمایل دارد که دوباره به حالتی آرام و بدون نگرانی برگردد. او تصمیم دارد که از خودباوری و اعتبار اجتماعی فاصله بگیرد و به سادگی و خوشی‌های گذشته برگردد.