رباعی شمارهٔ ۱۵ شیخ بهایی
شیخ بهایی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا منزل آدمی سرای دنیاست
کارش همه جرم و کار حق، لطف و عطاست
خوش باش که آن سرا چنین خواهد بود
سالی که نکوست، از بهارش پیداست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به این معناست که زندگی دنیا همانند خانه انسان است. در این دنیا، آدمی همه کارها را انجام می‌دهد و خداوند همواره به او لطف و رحمت می‌کند. بنابراین باید خوشحال بود، چرا که زندگی و سرنوشت هرکس مانند فصل بهار در آغاز سال مشخص می‌شود.