رباعی شمارهٔ ۴ شیخ بهایی
شیخ بهایی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش از درم آمد آن مه لاله نقاب
سیرش نه بدیدیم و روان شد به شتاب
گفتم که : دگر کِیَت بخواهم دیدن؟
گفتا که: به وقت سحر، اما در خواب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دیدار یک معشوق زیبا و دلربا صحبت می‌کند که ناگهان وارد می‌شود و به سرعت می‌رود. شاعر از او می‌پرسد که چه زمان دیگری می‌تواند او را ببیند و معشوق پاسخ می‌دهد که فقط در وقت سحر و در خواب ممکن است او را ببیند.