رباعی شمارهٔ ۱۱ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر ناامیدی شاعر از روابط انسانی و وفا هستند. شاعر با اشاره به اینکه هر بار که به کسی محبت کرده، آن شخص به او بی‌وفا شده، از وضعیت خراب وفاداری در دنیای معاصر شکایت می‌کند. همچنین از بدی وضعیتی که باعث می‌شود بی‌وفایی در روابط رواج پیدا کند، گله می‌کند. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که هر چه که از محبت و وفا در دل داشت، به نوعی به دشمنی تبدیل شده است.