رباعی شمارهٔ ۴۰ شیخ بهایی
شیخ بهایی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کاری ز وجود ناقصم نگشاید
گویی که ثبوتم انتفا می‌زاید
شاید ز عدم، من به وجودی برسم
زان رو که ز نفی نفی، اثبات آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساس ناکامی و نقص خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که کارهایش از وجود ناتمامش برنمی‌آید و در واقع، وجود او به نوعی به عدم می‌انجامد. اما با این حال، امیدوار است که از این عدم به وجود و تحقق برسد، زیرا از نفی و نقص می‌توان به اثبات و حقیقتی جدید رسید.