رباعی شمارهٔ ۳۹ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساسات عاطفی شاعر نسبت به معشوق پرداخته است. شاعر ابراز می‌کند که جز خیانت و جفا از محبوب چیزی ندیده و هیچ‌کس داستان وفای او را نشنیده است. او با عشق و علاقه فراوان از معشوق می‌خواهد که با لطف چیزی بگوید تا دلش را آرام کند و از اثر لعل (رنگ و زیبایی) او بگوید که چرا از او دور شده است.