رباعی شمارهٔ ۴۱ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از حالتی غمگین سخن می‌گوید که در هنگام سحر به دل خود گوش فرا داده و سوالی را مطرح می‌کند. او از خدایی می‌پرسد که چرا کسی که از او به عنوان «گبری» یاد می‌شود، نباید به سمت کعبه برود در حالی که کلیسا از او خجالت می‌کشد. این شعر به تضادهای مذهبی و هویتی اشاره دارد.