رباعی شمارهٔ ۶۶ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به دعوت به بیداری و خودسازی اشاره دارد. شاعر از فرد می‌خواهد که در سحرگاه با ناله و آهی از خداوند طلب آمرزش کند و به جای تمرکز بر عیوب دیگران، به اشتباهات و نواقص خود توجه کند. پیام اصلی این است که ابتدا باید به اصلاح خود پرداخته و از قضاوت درباره دیگران دوری کنیم.