رباعی شمارهٔ ۷۲ شیخ بهایی
شیخ بهایی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رویت که ز باده لاله می‌روید از او
وز تاب شراب، ژاله می‌روید از او
دستی که پیاله‌ای ز دست تو گرفت
گر خاک شود، پیاله می‌روید از او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به زیبایی و لذت‌های ناشی از نوشیدن شراب و تأثیر آن بر روح و جان انسان اشاره دارند. صحبت از پویا بودن احساسات و زیبایی‌های ناشی از باده و همچنین دلیلی است برای اینکه انسان‌ها از زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شوند. در واقع، این اشعار می‌خواهند بگویند که حتی اگر چیزی از دست برود، ارزش آن هنوز در یاد و خاطر باقی می‌ماند.