بخش ۲ - بسم الله الرحمن الرحیم شیخ بهایی
شیخ بهایی / نان و حلوا / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ایها اللاهی عن العهد القدیم
ایها الساهی عن النهج القویم
استمع ماذا یقول العندلیب
حیث یروی من احادیث الحبیب
مرحبا؛ ای بلبل دستان حی!
کآمدی، از جانب بستان حی
یا برید الحی! اخبرنی بما
قاله فی حقنا، اهل الحما
هل رضوا عنا و مالوا للوفا
ام علی الهجر استمرو اوالجفا
مرحبا، ای پیک فرخ‌فال ما!
مرحبا، ای مایهٔ اقبال ما!
مرحبا، ای عندلیب خوش‌نوا!
فارغم کردی، ز قید ماسوا
ای نواهای تو نار مؤصده
زد به هر بندم هزار آتشکده
مرحبا،ای طوطی شکر شکن!
قل فقد اذهبت عن قلبی الحزن
بازگو از نجد و از یاران نجد
تا در و دیوار را آری به وجد
بازگو از «زمزم» و «خیف» و «منا»
وارهان دل از غم و جان از عنا
بازگو از مسکن و مأوای ما
بازگو از یار بی‌پروای ما
آنکه از ما، بی‌سبب افشاند دست
عهد را ببرید و پیمان را شکست
از زبان آن نگار تند خو
از پی تسکین دل، حرفی بگو
یاد ایامی که با ما داشتی
گاه خشم از ناز و گاهی آشتی
ای خوش آن دوران که گاهی از کرم
در ره مهر و وفا می‌زد قدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به گفتگو و دعوت از یک بلبل (عندلیب) پرداخته که از عشق و یادهای گذشته یاد می‌کند. شاعر از بلبل می‌خواهد تا اخبار و داستان‌های محبت‌آمیز را روایت کند و بگوید آیا معشوق همچنان به یاد و محبت به اوست یا خیر. همچنین به یادآوری لحظات شیرین و تلخ عشق می‌پردازد و خواستار بازگو کردن دوستی‌ها و لحظات خوش گذشته است. شعر بر حسرت و longing در مورد یک رابطه عاشقانه تأکید دارد و خواستار پیوند دوباره با یادهای خوش است.