شمارهٔ ۱۷ سلطان باهو
سلطان باهو / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
با دوست دلنواز سخن جز وصال چیست
حسنش چو بی‌مثال، سمن زلف خال چیست
بی مثل خواند خود را از جمله بی نیاز
تشبیه گفتن آنجا خام خیال چیست
دانی که دست وصل بدامن نمی رسد
عقلت چو ناقص است سخن از کمال چیست
مقصود جمله عالم و محبوب عاشقان
مذکورغیر وصف جلال و جمال چیست
ای یار گر تو طالبی مطلوب خود شناس
مطلوب عین طالب زو قیل و قال چیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها از شاعر بزرگ حافظ اشاره به مفاهیم عشق و وصال دارند. او از دوست دلنواز می‌گوید و تأکید می‌کند که در این رابطه، سخنی جز وصل نیست. زیبایی محبوب را با گل سمن مقایسه کرده و به بی‌نظیری او اشاره می‌کند. حافظ همچنین به ناتوانی عقل انسان در درک کمال و زیبایی واقعی اشاره دارد و از اینکه محبوب تمامی عالم است و زیبایی‌اش فراتر از توصیف‌هاست، سخن می‌گوید. در نهایت، او می‌گوید اگر یاری بخواهد، باید خود را بشناسد، زیرا در حقیقت مطلوب و طالب یکی هستند.