شمارهٔ ۳۴ سلطان باهو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بیان مقام والای انسان و دل انسان می‌پردازد. او به طور سینا اشاره می‌کند که موسی (پیامبر) در آن‌جا، بدون حجاب، کلام واقعی را شنید. عاشق واقعی، در مقامی بالاتر از عقل به سر می‌برد و همواره از حق سلام می‌شنود. دل انسان به عنوان عرش خداوند معرفی شده و در عین حال، دارای ابعادی از خاک و لاهوت است. در نهایت، شاعر به ارزش و مقام انسان اشاره می‌کند که مخزن خاصه خداوند است و تنها عارفان واقعی می‌توانند این حقیقت را درک کنند.