نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ سلطان باهو

سلطان باهو / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قلب مومن مراة الرحمن یقین

جز جمالش را مبین در وی یقین

ما سوایش جمله، از خود دور کن

تا جمالش را به بینی بالیقین

گر به بینی غیر حق ناچیز دان

زنگ زده آئینه مانده بالیقین

زنگ از دل دور کن صیقل بزن

لایزل لاصیقل آمد بالیقین

ذکر هُو را دم به دم باهُو بساز

تا ببینی نور آن اندر یقین

باجمال حق جمال الله بین

یار بین، حق بین مبین جز بالیقین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت خلوص نیت و دوری از تعلقات دنیوی برای شناخت جمال الهی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که قلب مؤمن آینه‌ای است برای تجلی رحمت و زیبایی خداوند، و باید از همه غیر حق دور شود تا بتواند این زیبایی را به وضوح ببیند. توجه به ذکر خدا و پاکسازی دل از زنگارها و تعلقات، باعث می‌شود که انسان نور حق را درک کند و به جمال الهی نزدیک‌تر شود. در نهایت، تأکید بر اینکه تنها با دیدن حق است که می‌توان زیبایی واقعی را شناخت.