شمارهٔ ۶ سلطان باهو
سلطان باهو / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
من من مگو تو من من، هی هوی گویی ها ها
ها ها و های هی هی، هُو های های ها ها
اسرار کس نداند، این های هوی هی را
واقف کسی نگردد هی هوی های ها ها
شوق دلم نداند، هی هی چه چاره سازم
از خود چرا براندی، هی هوی های ها ها
دانی تو درد دل را، جز تو کسی نداند
جز تو به کس نگویم، هی هوی های ها ها
یاری غزل بخواند، حالش دگر نه داند
لیکن ز در براندی، هی هوی های ها ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشاره به معانی عمیق و رازآلودی دارد که تنها فرد می‌تواند درک کند. شاعر از احساسات درونی و ناگفته‌های دل صحبت می‌کند و نگرانی از اینکه هیچ‌کس جز او درد دل را نمی‌فهمد. همچنین، حس تنهایی و جستجوی یاری را نیز بیان می‌کند، در حالی که در دنیایی پر از صداها و آشفتگی‌ها، همچنان به دنبال معنای واقعی و ارتباط عمیق‌تر است.