شمارهٔ ۱۳ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
با غمت دل زحمت جان بر نتافت
جان که زلفت دید ایمان بر نتافت
عقل با درد تو از درمان گریخت
بوالعجب دردا که درمان بر نتافت
تیر مژگانت ز باریکی که بود
چند کردم جهد، پیکان بر نتافت
دل ز عشق و عشوه گرمت بسوخت
حجره ای رخت دو سلطان بر نتافت
دیده چون از خون دل پر شد بریخت
تنگ جایی بود طوفان بر نتافت
هر چه می خواهی بکن کز آسمان
هیچ نامد بر زمین کان بر نتافت
دفتر از دل ساخت در عشقت مجیر
کانچه جورت کرد دیوان بر نتافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف درد و رنج عشق می‌پردازد. شاعر از احساساتی چون غم و سوختن دل به خاطر عشق می‌گوید. او اشاره می‌کند که عقل و درمان از دردهای عشق فرار می‌کنند و حتی تلاش‌هایش برای مقاومت در برابر تیرهای محبت بی‌نتیجه مانده است. دل و دیده‌اش به خاطر عشق و زیبایی محبوبش پر از درد و خون شده و هیچ قدرتی نمی‌تواند بر این عشق غلبه کند. در نهایت، او بیان می‌کند که تمامی احساسات و تجربیاتش در دفتر دلش ثبت شده و هیچ چیزی نمی‌تواند بر شدت این عشق تاثیر بگذارد.