شمارهٔ ۱۵ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ناامیدی و بی‌وفایی در روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در دوران خود وفاداری پیدا نکرده و یاری بدون زحمت نیافته است. همچنین، از فقدان شادی و غم‌هایی که در زندگی وجود دارد، سخن می‌گوید. هیچ عاشق نتوانسته به گلی دل ببندد بدون آنکه زخم و دردی برایش ایجاد شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه‌ می‌رسد که حتی اگر کسی موفق به دستیابی به موفقیتی شود، باز هم از آن خوشبختی حقیقی نخواهد داشت.