شمارهٔ ۳۳ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره عشق، غم و ناکامی می‌پردازد. شاعر از دلربایی و زیبایی‌ها سخن می‌گوید که به او شادی و سرور نمی‌بخشد و در عوض تنها جفا و درد به سرش می‌آورد. او اشاره می‌کند که بدون زهر محبت، باغ زندگی‌اش نیز بی‌ثمر واقع شده است. همچنین، از شرایط غم‌انگیز زندگی و بی‌سر و صدایی روزگار می‌نالد و می‌گوید که در این دنیا هیچ کس به راحتی به شادی یا خوشی نرسیده است. شعر به نوعی به ناامیدی و بی‌پایی گل عشق اشاره می‌کند که در این دنیای پر از غم و اندوه، حاصلش چیزی جز غم و درد نبوده است.