شمارهٔ ۵۸ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوست خود می‌خواهد که دیگر او را آزار ندهد و بوسه‌ای به او بدهد. او می‌ترسد که با درخواست بوسه، دوستش بتواند جان و دل او را بگیرد. شاعر به زیبایی و محبوبیت دوستش اشاره کرده و می‌گوید که هیچ چیز بهتر از آن نیست. او همچنین از وضعیت خود به عنوان یک درویش صحبت می‌کند و از دوستش می‌خواهد که به او محبت کند و به جای آزار، لطفی به او کند. در نهایت، او به موهای دوستش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که گره موهایش را باز کند تا او بتواند از زیبایی‌هایش لذت ببرد.