شمارهٔ ۶۹ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از غم و درد خود می‌گوید و می‌پرسد که چقدر باید به عشوه و ناز معشوق خوشحال بماند در حالی که او خود در حال مرگ است. او احساس می‌کند که معشوق در کشتن او جدی است و از او می‌خواهد که به جای این بازی‌های شیرین، کمی به او توجه کند. شاعر به تلخی زندگی اشاره می‌کند و خواهان این است که معشوق به خوبی و سرمایه‌گذاری در روزهای آینده توجه کند، نه اینکه او را در بند عشق و دلتنگی نگه دارد.