شمارهٔ ۷۲ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
حسن او بار دگر می بینی
عکس رخسار قمر می بینی
من نبینم ز دهانش اثری
تو بگو هیچ اثر می بینی؟
از میانش به خدا بر تو دهم
هیچ جز بند کمر می بینی
شکرش عقل مرا کرد شکار
شکر عقل شکر می بینی
به دلی هم نظری نفروشد
این گرانی نظر می بینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جاذبه حسن است. شاعر به توصیف چهره معشوق و تأثیر آن بر خود می‌پردازد. او می‌گوید که اگرچه خودش از زیبایی معشوق اثری نمی‌بیند، اما دیگران می‌توانند این زیبایی را ببینند. همچنین اشاره می‌کند که عقل و شکر در عشق باعث افسون او شده‌اند. در نهایت، شاعر به سختی‌های عشق و تأثیرات عمیق نگاه‌های معشوق اشاره می‌کند.