شمارهٔ ۱۶ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
خسروا! یک روزه عزم خدمتت
از بهشت جاودانی خوشترست
دیدن درگاه تو هر بامداد
از همه عهد جوانی خوشترست
در رکابت هر غمی کاید به روی
آن غم از صد شادمانی خوشترست
بنده را از هر چه در عالم خوشست
هم به بزمت مدح خوانی خوشترست
حق همی داند که این بیچاره را
بی تو مرگ از زندگانی خوشترست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به محبت و ارادت خود نسبت به معشوق می‌پردازد و می‌گوید که هیچ چیز به اندازه خدمت به معشوق و دیدن او در صبحگاهان دل‌چسب نیست. حتی اگر غم و اندوهی بر او آید، آن غم را با شادی‌های دیگر نمی‌سنجید. شاعر عاشق، زندگی بدون معشوق را از مرگ بدتر می‌داند و در نهایت بیان می‌کند که دیگر خوشی‌ها برایش در مقابل مدح و خدمت به معشوق معنا ندارد.