غزل شمارهٔ ۱۱۳۵ بیدل دهلوی
بیدل دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد
همان د رکاسه ی سر خون او را گردنش ریزد
به هرجا در رسد آوازهٔ کوس ظفر جنگت
همهگر شیر باشد زهرهاش چونآب میریزد
غبار موکبت هرجا نماید غارت آهنگی
حسود از بیپر و بالی به دوش رنگ بگریزد
ببالد آفتاب اقتدار از چرخ اقبالت
به فرق دشمن جاهت فلک خاک سیه بیزد
دعای بیدلان از حق امید این اثر دارد
که یارب آتش از بنیاد اعدای تو برخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر درباره قدرت و شکوهی که از حق و صداقت ناشی میشود، صحبت میکند. او بیان میکند که اگر کسی با غفلت و نادانی با تو دربیفتد، خود را به زحمت میاندازد و در نهایت شکست خواهد خورد. هر جا که نام پیروزی تو در میدان جنگ به گوش برسد، حتی دشمنان قوی و با جرئت نیز ترس خواهندید، گویا که بر آنها آب سرد ریختهاند. وقتی قدرت تو درخشیدن میگیرد، دشمنان در برابر جاه و مقام تو خوار و ذلیل میشوند. همچنین، دعای نیکوکاران به این امید است که خداوند، آتش خشم را بر سر دشمنان تو افکند.