غزل شمارهٔ ۲۱۹۳ بیدل دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و لطافت معشوق اشاره دارد و عشق و تمنا را به تصویر می‌کشد. شاعر از ناز و جذابیت معشوق می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. او با تشبیه معشوق به گل و شمع، زیبایی‌های او را توصیف می‌کند و همچنین اشاره می‌کند که حتی در سکوت نیز شور و شوقی در وجود او وجود دارد. شاعر به نوعی از درد و غم خود و بی‌خبری معشوق از حال او نیز سخن می‌گوید. در کل، این شعر، تجلی عشق و زیبایی و احساسات عمیق انسان است.