غزل شمارهٔ ۲۶۴۲ بیدل دهلوی
بیدل دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای امل آواره فرصت را چه رسوا کردهای
نوحه کن در یاد امروزی که فردا کردهای
حسن مطلق را مقید تا کجا خواهی شناخت
آه از آن یوسف که در چاهش تماشا کردهای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به موضوعاتی همچون دلتنگی و حسرت اشاره میکند. او از "امل آواره" میخواهد که فرصتها را از دست ندهد و به یاد روزهای فعلی نوحهسرایی کند. همچنین، او در مورد شناخت و محدودیتهای انسان در درک زیباییهای مطلق صحبت میکند و به یوسف اشاره میکند که در چاه گرفتار شده و غمهای خود را تماشا کرده است. به طور کلی، شعر به احساسات عمیق انسانی و جدایی اشاره دارد.