غزل شمارهٔ ۲۶۶۰ بیدل دهلوی
بیدل دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مژه‌واری ز خواب ناز جستی
دو عالم نرگسستان نقش بستی
تغافل مهرگنج‌کاف و نون بود
تبسم کردی و گوهر شکستی
ز آهنگی‌که افسون نفس داشت
عنان صور بر عالم گسستی
مگر با آن میان ربطی ندارد
سخن بر معنی نایاب بستی
محیط آنگه محاط قطره حرف است
که می‌داند چسان در دل نشستی
خودآرایی چه مستور و چه اظهار
خراباتی چه مخموری چه مستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت مژه و خواب اشاره دارد و از عشق و غفلت سخن می‌گوید. با تصویرسازی نرگسستان و اشاره به گفت‌وگوهای عمیق و نادر، شاعر به احساسات و ارتباطات انسانی پرداخته است. خودآرایی و حالت‌های مختلف عشق همچون مستی و مخموری به تصویر کشیده شده‌اند. در نهایت، شاعر بر مفهوم‌های ظریف و معانی عمیق در دل انسان تأکید می‌کند.