نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۵ بلند اقبال

بلند اقبال / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

برده ای رونق زمشک تر ز زلف

نرخ را بشکستی از عنبر زلف

داده ای یک شهر را مستی ز چشم

کرده ای یک خلق راکافر ززلف

آبرو بردی زسیسنبر زخط

رنگ وبوبردی ز مشک تر ز زلف

نسبتی با روی نیکوی توداشت

داشت گر مه بالش وبستر ز زلف

سرونارد بار وسروقد تو

مشک تر پیوسته آرد بر زلف

شورشی خواهی در اندازی به خلق

فتنه ای داری به زیر سر زلف

ورنه از مژگان کشی خنجر زچه

کرده ای جوشن چرا در بر ز زلف

پادشاه ملک حسنی وکشی

از پی تاراج دل لشکر ززلف

شد بلنداقبال از آشفتگی

شهره هر شهر چون دلبر ز زلف

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی‌های زلف و موهای محبوبش سخن می‌گوید و تاثیر آن را بر دیگران توصیف می‌کند. زلف محبوب با جذابیت خود، دل‌ها را تسخیر کرده و مردم را مست می‌کند. او زیبایی‌های زلف را به عطر عنبر و رنگ مشک تشبیه می‌کند و اشاره می‌کند که این زیبایی‌ها به اندازه‌ای بر دل‌ها اثرگذار است که شهرها را به تلاطم می‌اندازد و زندگی مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. شاعر همچنین به قدرت و جاذبه‌ای که زلف محبوب دارد اشاره می‌کند و در نهایت، او را به عنوان پادشاه زیبایی‌ها توصیف می‌کند.