شمارهٔ ۲۹۱ بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت دلبر صحبت می‌کند. شاعر از لب‌های شیرین و چهره‌ی دلبر تعریف می‌کند و می‌گوید که زیبایی او چنان است که حتی بهترین زیبایی‌ها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. شاعر به اینکه چشمان زاهدان از دیدن این زیبایی کور شده‌اند و گوش‌هایشان ناشنوا شده است، اشاره می‌کند. همچنین به زیبایی‌های دلبر که به دیگران حسادت می‌کند و بیان می‌کند که هیچ کس نتوانسته به اندازه او زیبایی را ببیند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که زیبایی دلبر او را از همه چیز متمایز کرده و کمتر کسی مانند او وصف شده است.