نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶۸ بلند اقبال

بلند اقبال / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چون تونبودآدمی در دلبری

حور وغلمانی ندانم یا پری

گر نمی باشی پری ازما چرا

می بری دل را و می گردی بری

مژه ات گر نیست نشتر پس ز چیست

بر رگ دلها نماید نشتری

کردی الحق از می لعل لبت

بی نیازم از شراب کوثری

گفتمی مانند رویت ماه را

ماه را بود ار دوزلف عنبری

دادمی نسبت به قدت سرورا

سرو را بود ار دوچشم عبهری

زلفت ار گردیده چون عقرب چه باک

چون به رخ داری خط سیسنبری

شاهبازی در شکار مرغ دل

از روش هستی اگر کبک دری

با بلنداقبال کن اظهار لطف

تا زمهر وماه جوید برتری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و دلربایی است. شاعر به توصیف چهره و魅یت محبوبش می‌پردازد و بیان می‌کند که اگر او خود پری نیست، چرا دل‌ها را جلب می‌کند. او اشعارش را با اشاره به زیبایی چشمان محبوب و تاثیر آن بر دل‌ها ادامه می‌دهد. همچنین به می لعل لب محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که نیازی به شراب ندارد چون خود او هم سرمایه‌ای از عشق و زیبایی است. شاعر در نهایت از محبوبش می‌خواهد که با مهربانی و لطف، به او ابراز محبت کند تا بتواند بر تجلی زیبایی‌اش بیفزاید.