شمارهٔ ۱۲ - قطعه بلند اقبال
بلند اقبال / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)
قوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
گمانش اینکه خداوندگار درخواب است
نه آگه است و ندارد خبر ز کبر وغرور
که روزگار چو روداست وعمر چون آب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حالت انسانی اشاره دارد که به خودخواهی و غرور مبتلا شده است. او گمان می‌کند که خداوند از حال او بی‌خبر است و نمی‌داند که زمان و عمر انسان مانند آب و رود در حال گذر است و باید به این حقیقت آگاه شود.